Milieuvriendelijke metaalbewerking – Kan het, en zo ja, hoe?

Tijdens de reis van Roestug stuitten we op verschillende processen voor het aanpassen, bewerken en recyclen van materialen en onderdelen van fietsen. Voor onze eigen administratie, maar natuurlijk ook voor jou als lezer, zetten we onze bevindingen op het digitale papier, zodat niemand het wiel opnieuw hoeft uit te vinden.

In dit artikel neem ik je mee in het milieuvriendelijk bewerken van metaal, in dit geval; bagagedragers van onze geadopteerde weesfietsen. Deze bagagedragers kunnen niet meer mee op een fiets of liggen al te lang weg te roesten in onze werkplaats, en krijgen daarom een tweede leven als bureaulamp. Het meest tijdrovende in dit proces; het bewerken van het metaal. De consument verwacht een nette lamp, die niet afgeeft of nog verder gaat roesten. De twee stappen die ik in dit artikel beschrijf is het opschuren en het spuiten van de bagagedrager. De vraag daarbij luidt; welke methode is het meest milieuvriendelijk en duurzaam? Let op: we gaan voor een professioneel resultaat. Waarom ik dit benoem is omdat er altijd milieuvriendelijkere manieren zijn, die echter niet zorgen voor een goed verkoopbaar eindproduct.

Schuurmethoden – Effectiviteit en levensduur

Allereerst; we doen alles met de hand. We kunnen natuurlijk een haakse slijper of boormachine met schuurkop erbij pakken, maar we willen kijken naar de beste methode voor handwerk (we creëren tenslotte een nieuwe ambacht). Hiervoor heb ik drie verschillende schuurproducten getest; de schuurspons, het schuurmatje en het ouderwetse schuurpapier. We werken met korrel 180, voor een fijn schuurresultaat op het metaal, dat grotendeels nog afgelakt is.

Schuurspons: Deed goed z’n werk. De spons ligt fijn in de hand en komt door zijn vorm makkelijk in de kleinere hoekjes. Het schuurresultaat is gelijkmatig. Na één bagagedrager leek het alsof de spons al opgeschuurd was, echter kun je de spons uitspoelen met water en kan daarna nog vele malen gebruikt worden (hoe vaak, dat zal hier nog geupdate worden!)

Schuurmatje: Een mooi gelijkmatig schuurresultaat, echter wat het wel wat moeilijker schuren door de losse vorm, vooral in hoekjes en kiertjes. Wellicht werkt het beter om het in een blokje hout te wikkelen. Het lijkt erop dat het schuurmatje niet tot nauwelijks wordt aangetast door het schuren, dus ik verwacht een lange levensduur. Ook ronde vormen zijn fijn te schuren.

Schuurpapier: Dit is een echte tegenvaller. Van vroeger uit ben ik schuurpapier gewend en dacht ik dat dit wel het best zou werken, maar het tegendeel is waar. Het schuurresultaat is ongelijk; de druk die je zelf legt en de hoek waarin je het papier houdt zorgen voor veel oneffenheden. Daarnaast was het ontzettend moeilijk om op alle plekken te komen. Ook scheurden er steeds meer stukjes af van het papier.

Conclusie: Mijn favoriet is tot nu toe de schuurspons; het resultaat is goed en het lijkt erop dat de spons een hele tijd mee kan. Waar ik nog onderzoek naar moet doen is hoeveel energie en grondstoffen zijn vereist om zo’n spons te produceren, en of dat opweegt tegen de productie en levensduur van het schuurmatje (wat ook goed uit de test kwam). Het schuurpapier lijkt voor mij af.

Spuitmethoden – Spuitverf op waterbasis

Om de bagagedrager een nieuwe kleur te geven gaan we aan de slag met spuitverf. Niet zomaar spuitverf, we gebruiken namelijk spuitverf op waterbasis. Vanuit fabrikanten wordt deze spuitverf milieuvriendelijker genoemd. Hier ben ik even ingedoken; watergedragen verf. Waarom is dit beter voor het milieu? Verschillende bronnen geven aan dat het minder vluchtige organische stoffen bevat, wat beter zou zijn voor de luchtkwaliteit en het milieu. Verder is het vooral gezonder voor onszelf; bijna geen chemische geuren en alles is goed afwasbaar. Daarmee vergeten ze volgens mij nog een belangrijk voordeel; als je werkt met kwasten kun je die altijd gemakkelijk, zonder chemische middelen, schoonmaken. Ook voor onze test geld dat we de spuitkoppen van de spuitbussen makkelijk schoon kunnen maken.

Dekking: Ik heb twee merken getest (Dupli-colour Aqua & MTN Waterbased spuitbussen) waarbij ik de bagagedragers van twee lagen kleur en daarna één laag transparante vernis heb voorzien. Tussen elke laag zat minstens 1 dag om te drogen (al schijnt het dat verf op waterbasis maar een uurtje hoeft te drogen). Tussen de lagen heb ik snel en licht opgeschuurd.

Conclusie: We hebben nog niet heel lang kunnen testen maar het lijkt erop dat alle schuurmethoden een vergelijkbaar effect hebben op het spuitresultaat. Onze conclusie is dan ook dat het voor het spuitwerk niet uit maakt welke schuurmethode je gebruikt. Wel zien we een duidelijk verschil tussen de spuitverf op waterbasis en op terpentinebasis. De verf op waterbasis heeft een laag extra nodig om echt dekkend te worden. Daarnaast moeten we een 3e laag toevoegen voor een glans finish, ook op waterbasis. Het zelfde effect heb je met terpentine na 1 goede laag. De duurzaamheid ervan wachten we nog af. Wij blijven voorlopig toch de verf op waterbasis gebruiken, omdat het simpelweg frisser en schoner werkt in een werkplaats.

Recommended Articles

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *